Siyahkelebek's Blog

Temmuz 21, 2009

AKIL HASTANESİNDE 8 GÜN

Filed under: Bakırköy, DELİ, hastalık, ruh hastalıkları — siyahkelebek @ 1:47 pm

Akıl hastanesine yolunuz düştümü hiç? Bakırköy Ruh ve Sinir hastanesi nde buludunuzmu hiç?
Oradaki atmosferi yaşadınızmı? Ben yaşadım..Yıllar önce annemi o hastaneye yatırmak zorunda kaldık..
Yılların acı birikimleriyle dolu bir yaşam sonun da annem sinir hastası olmuştu..Artık başa çıkılmaz bir haldeydi…
Bir gece acil bir şekilde Bakırköy Ruh hastalıkları hastanesine götürdük hemde yaka paça..Zar zor arabaya soktuk annemi..Annem kendinde değildi,Hastahane ‘nin acil servisine gittik hemen, nöbetçi Dr gördü..Uzun uzun konuşmaya çalıştı annemle yanında bende vardım..Hem ağlıyor,hemde Annem de olan bu büyük ruhsal çöküntü’nün yarattığı olayları anlatmaya çalışıyordum..Dr bana sürekli ” ağlama dese de ben kendimi tutamıyordumm..
Muayane bitmişti..Babamı çağırdı Dr ve Annemin bir süre akıl hastenesinde yatması gerektiğini,tedavi görmek zorunda olduğunu söyledi..Ben istemedim ne gerekiyorsa evde yapabileceğimi ona gözüm gibi bakabileceğimi söyledim..Ama Dr’ ısrarlıydı,”Yarın sabah yeniden buraya geleceksiniz emin olun” dedi
İnanmamıştım Doktorun dediklerine,ve anneme yatıştırıcı bir iğne yaptılar ve ertesi sabaha kadar hiç uyanmadı..Günlerce uyumamıştı uyuyamıyordu çünki..Bu iğne onu uyutmuştu..Sabah uykumdan uyanıp işe gitmek için hazırlandığımda annem uyanmış yatağında uzanıyordu sakince ”iyi yim merak etme işine git aklın bende kalmasın”dedi..işe gittim ama işten döndüğümde evde kimse yoktu..hemen Babamı aradım..Babam hastane olduklarını söyledi,bir kaç parça eşya lazım olduğunu hemen getirmem gerektiğini söyledi..
Hemen bir taksiye binip gittim..Annemin sinir krizi tutmuştu ve en yakın hastaneye götürmüştü babam..
Ama o hastane nin Doktoru bişey yapamayacağını söyledi ve Bakırköy Ruh ve sinir Hastalıkları Hastanesine götürmemiz gerekiyormuş..Yeniden gittik Dün akşam Dr ‘un söylediği gibi..Annem 8 gün o hastane de yattı..ama gördüm’ki daha da beterleri varmış..Yerdeki otları çimenleri yiyen hastalar gördüm..Verdiğimiz parayı yiyen hastlar gördümm..Sürekli hiç durmadan çığlık atan hastalar gördüm..Soğuğa aldanmadan saatelerce taşta yatanı gördüm..Omzunda bir testi varmış gibi pet şişeyle gezen insanları gördüm..
Peşimizden ”Abla bir siğara abla bir siğara” diye dolaşanları gördüm..Onlarla yan yana yürüyüp kantine girer ne istiyorlarsa almaya çalışırdım..Uzun maltepe sigarası almıştım birisine oda bana ” abla kısa maltepe al uzun sevmiyom” demişti..O 8 gün bana 8 yıl gibi gelmişti annemi her gün ziyaret ederdim..Refakatçı kabul etmiyorlardı..Yanında kalamıyorduk..Annemsiz gecelerde O’nun tülbentine sarılıp uyurdum..
Allah kimseyi düşürmesin oralara Ama her gidişimde annemin daha iyi olduğunu görmek moral veriyordu..8 günün sonunda Annenim daha iyi olduğunu ve evde tedavisine devam edebileceğimizi söyledi Dr..
Şimdi çok iyi deli Fatma 🙂 çok çalışıyo ayakta kalmayı başardı,hastalığın dan kurtuldu..Hayat mücadelesine ruh sağlığı iyi ama kalp hastası olarak devam ediyor..Başımıza ne zaman , ne geleceği belli değil..Halimize şükür edelim..Böbürlenmeyelim,Kendimizi büyük görmeyelim..Ne oldum demeyelim,daha ne olacağız diye oturup bir düşünelim..
Allah Tüm hastalara şifalar versin..Kimseyi düşürmesin.. Ama hastahane ve Dr larmızıda başımızdan eksik etmesin..
Sevgilerimle,

Reklamlar

Haziran 22, 2009

NANKÖRÜZ NANKÖR

Filed under: DELİ, KADIN, KIŞ, SIKINTI, YAZ — siyahkelebek @ 11:47 am

Havalar iyi den iyiye ısındı evde duralmaz ,dışarda da gezemez durumdayım.durduğım yerde yerde göz kapaklarım ağırlaşıyor derin bir uykuya dalmak ve kış gelene kadar da uyanmak istemiyorum.
elim hiç bir işe gitmiyor hiç bişey yapmak istemiyorum. yazın uyuyup kış gelince uyanmak istiyorum.
ama yazında uyunmuyoki. tüm gece uykusuz kalıp. gündüz tamamen kopuyorum hayattan.
seda sayanda bitti,esra ceyhan da. aşkı memnu da bitti,yaprak dökümüde. ne gündüz ne akşam beni koltuğa bağlayan tv ye kitleyen küçük heyecan da kalmadı.
internette bağlamıyo beni kendine.haraketli müzik dinlesem dans edecek halim yok, yavaş müzik dinlesem.
olduğum yerden hiç kalkamıyorum.yemek yapmak istemiyorum ama bir elim sürekli dolapta bişiyler yemek istiyorum.çay içsen kesmiyo kahve içsen sarmıyo.soğuk bişeyler içsen daha çok susatıyo.
birde şuan işte olanları düşünüyorum. direksiyon başında trafik çilesi çekenleri,inşaatta çalışan işçileri
garsonluk yapan elemanları. temizlik işinde çalışan hep yorgun insanları.yemek yemeye fırsat bulamayıp ordan oraya koşturanları.
annem şimdi banka çalışanlarına çay servisi yapıyo. babam elinde evraklar sokak sokak koşturuyo. kardeşim bilgisayar başında. hesap kitap yapıyo. eşim mobilya atolyesinde. tozun toprağın içinde. sırtında hep yük taşıyo.millet işsiz elinde iş ilanları ordan orya görüşmeye gidiyo, hastaneler hasta dan ilaç kokusundan geçilmiyo, banka önlerinde kuyruklar uzuyo.
eee bana neoluyo. miz gibi evinde karışanın yok görüşenin yok başında bekleyen kayananan yok.
kundakta ağlayan bebeğin yok.hergün evini dolduran kek börek yapmak zorunda kaldığın misafirin yok. iş yetiştirmek zorunda olduğun başın da bekleyen bir patron yokk yediğin önünde yemediğin arkanda be deli kadın allahtan belanımı istiyosun he…otur oturduğun yerde maceramı istiyosun kendine.devir senin devarn senin, ye, iç otur kalk.giy bir şort bir tşört, akşam üstü al çocukları geziver park,park. gir ılık suyun altına, yenilensin ruhun.
yaz gibisi varmı. her yer cıvıl cıvıl. kuşlar ötüyo cırıl cırıl. denizlerde dalgalar şırıl şırıl. güneş parlıyo.ışıl ışıl. pencereler açık. hafiften rüzgar esiyo püfür püfür.
kışın heryer yağmur çamur. havada is sis duman.ne kapı çabilirsin ne cam.bir bakkalla gidersin giyinirsin kat kat, odun bitti,kömür bitti, doğalgaza zam, faturalar gelir kat kat.istersin kışlık mont, bot.ah kışlık kazağımda yok.hava bulutlu her yer karanlık sanki akşam olmuş saate bakarsın daha sabah 10. iş güç seni bekler, gaflet basar uyudukça uyursun uyanamak çok zor.
kışı ayrı dert yazı ayrı dert yaparsın saçma sapan düşünceler kurarsın. ne olucak işte kendini bilmez deli dozuk bir kadınsın :=)

WordPress.com'da Blog Oluşturun.